spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
| *ตั้งค่าถาวร (คลิกตั้งค่าถาวร) |
ตอนที่ 16 พรสวรรค์ถูกเปิดเผย สั่นสะเทือนอารามสายบนบู๊ตึ๊ง!
หลิวหยางไม่รู้เลยสักนิดว่า การที่เขาเผลอใช้วิชาตัวเบาออกมาจนเผยให้เห็นความเร็วอันน่าสะพรึงกลัว และขอบเขตวิชาตัวเบาขั้นสมบูรณ์นั้น ได้สร้างรอยแผลในใจให้กับศิษย์พี่หวังเฉียงผู้แสนดีคนนี้มากแค่ไหน
และยิ่งไม่รู้เลยว่า พรสวรรค์ที่เขาเผยออกมานั้น ได้ไปสะดุดตาผู้คนมากมายที่จับตามองอยู่
เขายังคงเดินเล่นย่อยอาหาร และไปมุงดูเรื่องสนุกตามที่ต่างๆ เหมือนอย่างเคย
ไม่ใช่ว่าเขาชอบดูเรื่องสนุกหรอกนะ แต่เป็นเพราะไม่ว่าจะเป็นเคล็ดวิชาลมปราณหรือเพลงกระบี่บู๊ตึ๊ง ต่างก็มีระบบปล่อยบอทคอยฟาร์มให้เขาอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เขาแค่มีหน้าที่กดรับผลลัพธ์จากการปล่อยบอทก็พอแล้ว
วันๆ ไม่ต้องทำอะไรเลย ชีวิตมันน่าเบื่อจะตายชัก!
วันคืนอันแสนน่าเบื่อจืดชืดแบบนี้ มันก็ต้องหาอะไรทำฆ่าเวลาสิ
แล้วการฆ่าเวลา จะมีอะไรสบายไปกว่าการเป็นฝูงชนมุงดูเรื่องสนุกอีกล่ะ
แถมบรรดาศิษย์พี่ศิษย์น้องที่มามุงดูประลองด้วยกัน แต่ละคนก็ล้วนเป็นคนเก่ง มีความรู้กว้างขวาง แถมยังพูดจาดีกันทั้งนั้น
มุงดูเรื่องสนุกแต่ละครั้ง เขาสามารถเก็บเกี่ยวอะไรได้ตั้งมากมาย
ไม่ใช่แค่ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับวิถียุทธ์เท่านั้น แต่ยังรวมถึงความลับต่างๆ มากมายในแผ่นดินเสินโจวอีกด้วย
เพราะยังไงซะ ศิษย์อารามสายบนบู๊ตึ๊งแต่ละคน เบื้องหลังล้วนมีขุมกำลังระดับขอบเขตก่อนพฤกษาคอยหนุนหลังอยู่อย่างน้อยหนึ่งแห่ง
ถ้าเจ๋งหน่อย ก็เป็นถึงขุมกำลังระดับยอดปรมาจารย์ หรือแม้กระทั่งมหาปรมาจารย์เลยนะ!
แถมยังกระจายอยู่ทั่วแผ่นดินเสินโจวอีกต่างหาก!
พอเอามาแลกเปลี่ยนกัน ขนบธรรมเนียมและความลับต่างๆ ของแต่ละพื้นที่ในเสินโจวก็ถูกนำมาคุยกันจนหมดเปลือก
ให้อารมณ์เหมือนเป็นศูนย์รวมข่าวกรองเลยทีเดียว
ไม่มีที่ไหนจะหาข่าวกรองและเปิดหูเปิดตาได้ง่ายไปกว่านี้อีกแล้ว
เขาโคตรจะชอบที่นี่เลย!
การได้แฝงตัวอยู่ท่ามกลางฝูงชน ฟังบรรดาศิษย์พี่ศิษย์น้องคุยโวโอ้อวดกัน เวลามันผ่านไปไวมาก ฟังได้ทั้งวันไม่มีเบื่อ
ต่อให้ไม่ได้เข้าไปร่วมวงสนทนา ก็ยังได้อะไรกลับมาตั้งเยอะ
ให้อารมณ์เหมือนชาติก่อนที่ชอบไปสิงตามกลุ่ม แล้วคอยสูบแหล่งข้อมูลต่างๆ เลย
เขาโคตรจะชอบที่นี่เลย!
แต่ทว่า ครั้งนี้ หลิวหยางกลับมุงดูเรื่องสนุกจนมาแจ็กพอตแตกที่ตัวเองเข้าให้
จู่ๆ เขาก็ได้ยินศิษย์พี่ขอบเขตหลังพฤกษาคนหนึ่ง เอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นว่า "ได้ยินมาว่าคราวนี้ อารามสายบนบู๊ตึ๊งของเรา มียอดอัจฉริยะระดับไร้เทียมทานโผล่มาคนนึงด้วยนะ!"
"เพิ่งเข้าอารามสายบนมาได้แค่ครึ่งเดือน ก็ทะลวงเส้นชีพจรได้ตั้งสี่เส้น แถมยังบรรลุวิชาตัวเบาขั้นสมบูรณ์แล้วด้วย!"
สิ้นประโยคนี้ ฝูงชนรอบด้านก็แตกตื่น ส่งเสียงฮือฮากันยกใหญ่
"ครึ่งเดือน ทะลวงสี่เส้นชีพจร แถมยังวิชาตัวเบาขั้นสมบูรณ์เนี่ยนะ?!"
"ซี๊ดดด แบบนี้อย่างน้อยต้องกลั่นลมปราณภายในได้ถึงสี่ร้อยสายเลยไม่ใช่รึ?!"
"กลั่นลมปราณภายในเร็วขนาดนี้ก็ว่าเว่อร์แล้ว นี่ยังบรรลุวิชาตัวเบาขั้นสมบูรณ์อีก มันจะเกินไปไหม?"
"ซี๊ดดด นี่มันสัตว์ประหลาดจากไหนเนี่ย?!"
"ด้วยความเร็วระดับนี้ แค่ไม่กี่เดือนก็คงเหยียบเข้าสู่ขอบเขตหลังพฤกษาได้แล้วมั้ง?!"
"ซี๊ดดด ให้เวลาเขาแค่ปีเดียว ก็คงพุ่งทะยานติดร้อยอันดับแรกของอารามสายบนได้สบายๆ เลยล่ะสิ?!"
"สัตว์ประหลาดชัดๆ!"
"......"
บรรดาศิษย์พี่ศิษย์น้องรอบด้าน ต่างก็ฮือฮากันอย่างหนัก ตกตะลึงจนหน้าถอดสี
ทุกคนล้วนถูกความน่าสะพรึงกลัวของพรสวรรค์นี้ทำให้ตกใจจนช็อก!
ไม่มีการเปรียบเทียบ ก็ไม่มีการทำร้ายจิตใจ
พอลองเอามาเปรียบเทียบกันดู ศิษย์อารามสายบนบู๊ตึ๊งอย่างพวกเขากลายเป็นเศษสวะไปเลย!
"เฮ้อ แค่นี้ยังไม่เท่าไหร่นะ!"
ศิษย์อารามสายบนคนที่เปิดประเด็น โบกมือไปมา แล้วเอ่ยด้วยสีหน้าทอดถอนใจสุดๆ "ได้ยินมาว่า ศิษย์น้องอัจฉริยะคนนี้ วันๆ เอาแต่ทำตัวขี้เกียจสันหลังยาวด้วยนะ!"
"ไม่เห็นจะตั้งใจฝึกฝนอะไรเลย วันๆ เอาแต่เดินเตร็ดเตร่ไปทั่ว มุงดูแต่เรื่องสนุก....."
พอพูดจบ หลิวหยางก็ร้องในใจว่า ซวยแล้ว!
นี่มันแทบจะชี้หน้าด่าระบุชื่อเขาอยู่แล้วนะเว้ย
และแล้ว วินาทีต่อมา สายตาทุกคู่ของศิษย์อารามสายบนรอบด้าน ก็หันขวับมาจับจ้องที่หลิวหยางเป็นตาเดียว
ก็ช่วยไม่ได้นี่นา ทั่วทั้งอารามสายบนบู๊ตึ๊ง!
คนที่มีระดับพลังแค่ขอบเขตลมปราณภายใน แต่ดันมาขลุกอยู่กับกลุ่มคนมุงดูเรื่องสนุกทั้งวันน่ะ มันมีแค่หลิวหยางคนเดียวนี่!
โดดเด่นสะดุดตา ราวกับนกกระเรียนในฝูงไก่!
ตลอดครึ่งเดือนที่ผ่านมา ศิษย์ขอบเขตหลังพฤกษาแทบทุกคนในอารามสายบนบู๊ตึ๊ง ต่างก็คุ้นหน้าคุ้นตาเขากันหมดแล้ว
ต่อให้ไม่รู้จักชื่อ แต่เห็นปุ๊บก็จำหน้าได้แม่นเลยล่ะ
"ศิษย์น้อง ไม่ต้องซ่อนแล้ว ที่เขาพูดถึงก็คือเจ้านั่นแหละ!"
ศิษย์อารามสายบนคนที่เปิดประเด็น ชี้มาที่หลิวหยางด้วยสีหน้าตื่นเต้นดีใจสุดขีด
ให้อารมณ์เหมือนกำลังฟินที่ได้ค้นพบเทพทรูแฝงตัวอยู่ในหมู่คนมุงดู
พอถูกแฉกลางวงแบบนี้ ศิษย์อารามสายบนรอบด้านก็พากันตื่นเต้นไปตามๆ กัน
"ศิษย์น้อง เจ้าซ่อนตัวได้เนียนมากเลยนะ? นึกว่าเป็นพวกเดียวกัน ที่แท้ก็แอบไปฟาร์มเงียบๆ นี่เอง!"
"ศิษย์น้องรีบบอกมาเถอะ เจ้าจะไปท้าประลองกับร้อยอันดับแรกเมื่อไหร่?!"
"ศิษย์น้อง เจ้าจะถ่อมตัวเกินไปแล้วนะ?! ศิษย์พี่ชอบจังเลย!"
"นี่สินะที่เรียกว่ายอดอัจฉริยะ? ถ่อมตัวซะจนน่าหมั่นไส้!"
"ข้าว่าแล้วเชียว อารามสายบนบู๊ตึ๊งของเราจะมีคนขี้เกียจได้ยังไง? ที่แท้ศิษย์น้องก็มาเดินดูเรื่องสนุก เพราะต้องการเก็บข้อมูลคู่ต่อสู้ล่วงหน้านี่เอง!!"
"สรุปคือข้ามันอ่อนต่อโลกเอง โดนศิษย์น้องหลอกซะเปื่อยเลยโว้ย!"
"......"
วินาทีนี้ บรรดาศิษย์พี่ศิษย์น้องอารามสายบนรอบด้าน ต่างก็กลายร่างเป็นหมาฮัสกี้ พากันกรูเข้ามาหาหลิวหยางด้วยความตื่นเต้น
ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว แย่งกันถามคำถามแปลกๆ สารพัด
หลิวหยางรู้สึกขมขื่นในใจ การที่มากินแตงมุงดูคนอื่น แล้วแจ็กพอตแตกที่ตัวเองเนี่ย มันเป็นความรู้สึกแบบไหนกันนะ?!
ความรู้สึกนี้ มันโคตรจะปวดตับเลย!
พรสวรรค์อันล้ำเลิศของเขา ดันถูกเปิดเผยออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ ทำเอาอารามสายบนสั่นสะเทือน กลายเป็นจุดสนใจของทุกคน!
ได้โชว์เทพต่อหน้าผู้คน ในใจลึกๆ มันก็แอบภูมิใจอยู่นิดๆ แหละ
ชื่อเสียงความเป็นอัจฉริยะแห่งวิถียุทธ์ของเขา เริ่มโด่งดังไปทั่วอารามสายบนบู๊ตึ๊งแล้ว!
แต่ในขณะเดียวกัน มันก็เป็นประสบการณ์ที่แย่สุดๆ เพราะเขายังไม่พร้อมที่จะมาโชว์เทพต่อหน้าใครเลยสักนิด
ก่อนหน้านี้เขาวางแผนไว้ว่าจะค่อยๆ ซุ่มฟาร์มเงียบๆ แล้วค่อยไประเบิดพลังโชว์เทพในการประลองใหญ่แห่งอารามสายบนให้ทุกคนอึ้งไปเลย
แต่นี่ดันมาโดนแฉก่อนกำหนด!
ทำเอาแผนการทั้งหมดของเขาพังไม่เป็นท่า
โคตรจะเซ็งเลยโว้ย!
"ศิษย์พี่ศิษย์น้องทุกท่าน!"
"ข้ายังมีธุระ ขอตัวลาก่อนนะขอรับ!"
หลิวหยางฉีกยิ้ม ประสานมือคารวะรอบทิศ แล้วหันหลังขวับทันที
โคจรวิชาตัวเบาบู๊ตึ๊ง ระเบิดลมปราณภายใน พุ่งทะยานหลบหนีไปอย่างรวดเร็วที่สุด!
"สมแล้วที่เป็นอัจฉริยะบู๊ตึ๊งของเรา ขนาดท่าวิ่งหนียังหล่อเหลาสง่างามขนาดนี้!"
มองดูแผ่นหลังของหลิวหยางที่เผ่นหนีไป บรรดาศิษย์พี่หญิงต่างก็ตาเป็นประกาย มองตามด้วยสายตาหวานหยาดเยิ้ม
ส่วนบรรดาศิษย์พี่ชายต่างก็สูดลมหายใจเข้าลึก สบตากันและกัน ในใจรับรู้ได้ทันทีว่า คู่แข่งตัวฉกาจได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว!
ไม่นาน ทุกคนก็บอกลากัน แล้วรีบแยกย้ายกันไปอย่างรวดเร็ว
ยอดอัจฉริยะแห่งอารามสายบนบู๊ตึ๊ง ได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว!
เรื่องนี้มีโอกาสสูงมากที่จะเข้าไปสั่นคลอนอันดับของร้อยอันดับแรกในปัจจุบัน!
พวกเขาต้องรีบเอาเรื่องนี้ไปบอกบรรดาศิษย์พี่ศิษย์น้องที่สนิทกันให้รู้เรื่อง!
เมื่อคนพวกนี้แยกย้ายกันไป ไม่นานศิษย์อารามสายบนบู๊ตึ๊งทุกคน ก็ได้รับรู้ว่า ในอารามสายบนได้ปรากฏยอดอัจฉริยะระดับไร้เทียมทาน ที่ใช้เวลาเพียงครึ่งเดือน ก็สามารถกลั่นลมปราณภายในได้อย่างน้อยสี่ร้อยสาย ทะลวงสี่เส้นชีพจร และบรรลุวิชาตัวเบาขั้นสมบูรณ์!
ทำเอาศิษย์อารามสายบนจำนวนมากถึงกับสั่นสะเทือนและตกตะลึงไปตามๆ กัน
จากนั้น เมื่อได้รู้ว่า ยอดอัจฉริยะคนนี้ วันๆ เอาแต่ทำตัวว่างงาน เดินเตร็ดเตร่มุงดูแต่เรื่องสนุก
ศิษย์อารามสายบนหลายคนก็ยิ่งรู้สึกโดนตอกย้ำเข้าไปอีก!
พากันสบถด่าในใจว่า ทำแบบนี้มันจะหยามกันเกินไปแล้วมั้ง?!
แต่กลุ่มคนที่รู้สึกสั่นสะเทือนที่สุด ก็คือร้อยอันดับแรกแห่งอารามสายบน
แม้แต่ศิษย์ร้อยอันดับแรก ในเวลานี้ต่างก็ตระหนักได้ว่า การปรากฏตัวของหลิวหยางผู้เป็นยอดอัจฉริยะคนนี้ มีโอกาสสูงมากที่จะเป็นภัยคุกคามครั้งใหญ่ต่ออันดับในอารามสายบนของพวกเขา
ตำแหน่งร้อยอันดับแรก เริ่มจะไม่มั่นคงซะแล้ว!
ด้วยความเร็วในการฝึกฝนระดับนี้ เผลอๆ แค่ครึ่งปี ก็คงฝึกขอบเขตลมปราณภายในจนสำเร็จ ทะลวงชีพจรวิเศษทั้งแปด และก้าวเข้าสู่ขอบเขตหลังพฤกษาได้แล้ว
และที่น่ากลัวกว่านั้นก็คือ วิชาตัวเบาบู๊ตึ๊ง ขั้นสมบูรณ์นั้น มีโอกาสสูงมากที่จะก้าวหน้าไปอีกขั้น!
จนถึงขั้นสุดยอด!
พอคิดมาถึงตรงนี้ บรรดาศิษย์ร้อยอันดับแรกก็เริ่มคิ้วขมวด ปวดหัวตึ้บ
อันดับร้อยอันดับแรก ตำแหน่งมันมีจำกัดเหมือนปลูกแครอทลงหลุม
จู่ๆ มียอดอัจฉริยะโผล่มาแบบนี้ ทำเอาแผนการของศิษย์อารามสายบนทุกคนที่ตั้งใจจะชิงตำแหน่งร้อยอันดับแรก พังทลายลงไม่เป็นท่า!
และผลลัพธ์ที่ตามมาก็คือ ศิษย์อารามสายบนที่เดิมทีก็แข่งขันกันเอาเป็นเอาตายอยู่แล้ว ยิ่งฟาร์มหนักกว่าเดิมเข้าไปอีก!