spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
| *ตั้งค่าถาวร (คลิกตั้งค่าถาวร) |
ตอนที่ 21 ศิษย์น้องหลิวหยางน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ พรสวรรค์ระดับเทวมนุษย์! (ตอนที่สอง)
เกณฑ์ลมปราณภายในเจ็ดพันสายนี้ ทำเอาศิษย์อารามสายบนนับไม่ถ้วนต่างพากันเงียบกริบ และหวาดหวั่นพรั่นพรึง
อานุภาพของศิษย์ร้อยอันดับแรกแห่งอารามสายบน ฝังลึกลงไปในใจของผู้คนในวินาทีนี้!
ทำเอาบรรดาศิษย์อารามสายบนที่มามุงดูอยู่รอบๆ แทบจะสิ้นหวัง
เพราะพวกเขาค้นพบว่า ต่อให้พวกเขาจะก้มหน้าก้มตาฝึกอย่างหนักแค่ไหน แต่ศิษย์ร้อยอันดับแรกก็ฝึกหนักเหมือนกัน แถมยังก้าวหน้าไปไกลกว่าอีก!
ห่างไกลซะจนในการประลองใหญ่แห่งอารามสายบนปีนี้ พวกเขาแทบจะไม่มีความหวังที่จะเบียดเข้าสู่ร้อยอันดับแรกได้เลย!
และสิ่งที่ทำให้ศิษย์อารามสายบนแต่ละคนหัวใจแตกสลายยิ่งกว่าเดิมก็คือ...
เมื่อก่อน ศิษย์ร้อยอันดับแรก หากบรรลุวิชายุทธ์สองวิชาถึงขั้นสมบูรณ์ และมีลมปราณภายในเจ็ดพันสาย เกณฑ์ระดับนี้ก็มากพอที่จะเบียดเข้าสู่ห้าสิบอันดับแรกของอารามสายบนได้แล้ว
แต่มาตอนนี้....
มันกลับกลายเป็นแค่เกณฑ์ของยามเฝ้าประตูร้อยอันดับแรกเท่านั้น
นั่นหมายความว่า ศิษย์ร้อยอันดับแรกที่อยู่ในอันดับต้นๆ ความแข็งแกร่งของพวกเขาจะต้องน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่านี้อีก
วิชายุทธ์บรรลุถึงขีดสุด ลมปราณภายในแปดพันสาย หรืออาจจะเก้าพันสายเชียวรึ?!
แค่คิดก็ชวนให้สิ้นหวัง แทบอยากจะด่าว่าไอ้พวกสัตว์ประหลาด!
หลังจากลมปราณภายในทะลุห้าพันสายไปแล้ว ไม่ใช่ว่าแค่ก้มหน้าก้มตาฝึกอย่างเดียวแล้วมันจะเพิ่มขึ้นมาได้
แต่มันต้องดูที่รากฐานวิถียุทธ์ และศักยภาพร่างกายของแต่ละบุคคลด้วย
พูดกันตามตรง ท้ายที่สุดแล้ว ขอบเขตลมปราณภายในจะสามารถสะสมลมปราณได้มากแค่ไหน มันก็ขึ้นอยู่กับพรสวรรค์ด้านวิถียุทธ์ล้วนๆ
ยิ่งมีลมปราณภายในมากเท่าไหร่ พรสวรรค์ด้านวิถียุทธ์ก็ยิ่งแข็งแกร่งมากเท่านั้น
นี่ไม่ใช่สิ่งที่ความพยายามและการฝึกฝนอย่างหนักจะสามารถไขว่คว้ามาได้
และด้วยเหตุนี้ พอสัมผัสได้ถึงความห่างชั้น มันจึงยิ่งทำให้รู้สึกสิ้นหวัง
ในท้ายที่สุด เมื่อฝูงชนที่มามุงดูเรื่องสนุกแยกย้ายกันไป บรรยากาศก็กลายเป็นตึงเครียดและหนักอึ้ง
แต่หลิวหยางกลับมีท่าทีสงบนิ่งสุดๆ!
จ้าวเต๋อและหลี่เซิ่ง สองศิษย์ร้อยอันดับแรกคนนี้ ถึงแม้ความแข็งแกร่งจะร้ายกาจ แต่สำหรับเขาในตอนนี้ ก็ถือว่ายังเก่งแบบมีลิมิต
วิชาตัวเบาและเพลงกระบี่ของเขา ล้วนบรรลุขั้นสมบูรณ์แล้ว และกำลังก้าวหน้ามุ่งสู่ขั้นขีดสุดอย่างก้าวกระโดด
ส่วนเรื่องลมปราณภายใน ถึงแม้เขาจะเพิ่งก้าวเข้าสู่ขอบเขตนี้ แต่เขาก็ก้าวเข้ามาด้วยลมปราณภายในถึงห้าพันสายนะ
เมื่อนำไปเทียบกับเกณฑ์ลมปราณภายในเจ็ดพันสายของร้อยอันดับแรก แม้จะยังห่างชั้นกันอยู่นิดหน่อย
แต่มันก็ไม่ได้ห่างกันมากนัก!
และที่สำคัญที่สุดคือ....
ลมปราณภายในของเขายังคงพุ่งพรวด และก้าวหน้าอย่างรวดเร็วเป็นพายุบุเเคม
ด้วยรากฐานวิถียุทธ์ชั้นยอดที่หล่อหลอมมาจากขีดจำกัดสูงสุดของขั้นเสริมรากฐาน ขอเวลาอีกแค่ไม่กี่เดือน ลมปราณภายในของเขาก็จะสามารถทะลวงผ่านด่านเก้าพันสายไปได้อย่างแน่นอน
และหลังจากผ่านเก้าพันสายไปแล้ว หากอยากจะเพิ่มขึ้นอีก ก็คงต้องพึ่งพาระบบปล่อยบอทช่วยฟาร์มให้แล้วล่ะ
ส่วนจะปล่อยบอทฟาร์มต่อไปจนถึงขีดจำกัดของขอบเขตหลังพฤกษา ที่เข้าใกล้เกณฑ์ลมปราณภายในหนึ่งหมื่นสาย...
หรือจะทะลวงเข้าสู่ขอบเขตก่อนพฤกษาไปเลยดี เรื่องนั้นเอาไว้ค่อยคิดทีหลังก็แล้วกัน
สำหรับตอนนี้ เขามั่นใจว่าก่อนจะถึงการประลองใหญ่แห่งอารามสายบน เขาจะสามารถอัพลมปราณภายในให้ทะลุเก้าพันสายได้อย่างแน่นอน
เมื่อคิดได้เช่นนี้ หลิวหยางก็รู้สึกชิลสุดๆ ราวกับรับสายลมฤดูใบไม้ผลิ ไม่ได้รู้สึกถึงแรงกดดันอะไรเลยแม้แต่น้อย
"ซี๊ดดด ศิษย์น้องหลิวหยาง ดูจากกลิ่นอายบนตัวเจ้า หรือว่าเจ้าทะลวงเข้าสู่ขอบเขตหลังพฤกษาแล้วรึ?!"
ตอนนั้นเอง หลังจากที่เรื่องสนุกจบลงและทุกคนดึงความสนใจกลับมา ศิษย์อารามสายบนที่อยู่ข้างๆ ก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของหลิวหยางที่เปลี่ยนไป จึงสูดลมหายใจเข้าลึก และร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ
สิ้นประโยคนี้ ก็ทำเอาฝูงชนแตกตื่นฮือฮา สายตาทุกคู่หันขวับมาจับจ้องที่เขาทันที เมื่อสัมผัสได้ถึงลมปราณภายในบนตัวเขา แต่ละคนก็ถึงกับสั่นสะท้าน
"ขอบเขตหลังพฤกษา เป็นขอบเขตหลังพฤกษาจริงๆ ด้วย!"
"เพิ่งเข้าอารามสายบนมาได้ไม่ถึงครึ่งปี ก็ทะลวงชีพจรวิเศษทั้งแปด ก้าวเข้าสู่ขอบเขตหลังพฤกษาได้แล้ว ศิษย์น้องหลิวหยางสมแล้วที่เป็นอัจฉริยะแห่งบู๊ตึ๊ง พรสวรรค์สูงส่ง ไร้เทียมทานจริงๆ!"
"นอกจากพวกลูกหลานสายตรงของมหาปรมาจารย์แล้ว ในบรรดาศิษย์บู๊ตึ๊งที่ไต่เต้ามาจากอารามชั้นล่างจนถึงอารามสายบน คงไม่มีใครฝึกวิชาได้เร็วกว่าศิษย์น้องหลิวหยางอีกแล้วล่ะมั้ง?!"
"จะบอกว่ามีใครเร็วกว่าไหม อันนี้ก็พูดยาก ก็บู๊ตึ๊งของเราก่อตั้งมาเป็นพันปีแล้วนี่นา แต่ถ้าพูดถึงเรื่องพรสวรรค์ล่ะก็ คงไม่มีใครเจ๋งไปกว่าศิษย์น้องหลิวหยางอีกแล้วจริงๆ!"
"พูดก็ถูก ดูศิษย์น้องหลิวสิ วันๆ เอาแต่เดินเตร็ดเตร่มุงดูเรื่องสนุกไปทั่วอารามสายบน ว่างงานไม่เป็นโล้เป็นพายแบบนี้ ต่อให้ตกดึกกลับไปก้มหน้าก้มตาฝึกเคล็ดวิชาลมปราณ มันจะไปฝึกได้สักกี่รอบกันเชียว?!"
"มีความเป็นไปได้สูงมาก ว่าเขาจะแค่ฝึกแบบผ่านๆ ขอไปที!"
"แค่ฝึกแบบผ่านๆ ก็ยังสามารถก้าวเข้าสู่ขอบเขตหลังพฤกษาได้ในเวลาแค่ห้าเดือนกว่าเนี่ยนะ!"
"ซี๊ดดด ศิษย์น้องหลิวหยางน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ พรสวรรค์ระดับเทวมนุษย์ของแท้เลยว่ะ!"
"......"
ฝูงชนพากันส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว ร้องอุทานออกมาไม่ขาดสาย และเริ่มอวยยศกันอย่างบ้าคลั่ง
แต่ละคนแข่งกันอวย แข่งกันยกยอ ปั้นน้ำเป็นตัวกันสุดฤทธิ์
ถึงแม้มันจะดูเว่อร์วังไปบ้าง แต่นั่นก็คือสิ่งที่พวกเขาคิดอยู่ลึกๆ ในใจจริงๆ
พวกเขาถูกทำให้ช็อกจนพูดไม่ออก ไม่เคยเห็นใครที่เป็นสัตว์ประหลาดได้ขนาดหลิวหยางมาก่อนเลย
นี่มันโคตรจะสัตว์ประหลาดเลยโว้ย!
ในสายตาของพวกเขา ตลอดห้าเดือนกว่าที่ผ่านมา หลิวหยางแค่ฝึกแบบผ่านๆ ก็ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตหลังพฤกษาได้แล้ว แถมวิชาตัวเบายังบรรลุขั้นสมบูรณ์อีก
ส่วนเรื่องลมปราณภายในน่ะเหรอ....
ต้องมีมากกว่าสองพันสายอย่างแน่นอน!
เพราะลมปราณภายในสองพันสาย มันก็แค่พอสำหรับทะนุถนอมเส้นชีพจรหลักทั้งยี่สิบเส้น ซึ่งเป็นเกณฑ์ขั้นต่ำสุดของการทะลวงเข้าสู่ขอบเขตหลังพฤกษาเท่านั้น
การทะนุถนอมเส้นชีพจร มันต้องใช้เวลาเยอะมากๆ
หากอยากจะเร่งกระบวนการทะนุถนอมเส้นชีพจรให้เร็วขึ้น ก็มีแต่ต้องอัดลมปราณภายในจำนวนมหาศาลเข้าไปทะนุถนอมเท่านั้นแหละ
"ศิษย์น้องหลิวหยาง ลมปราณภายในของเจ้ามีถึงสามพันสาย หรือสี่พันสายกันแน่?!"
พอตระหนักถึงจุดสำคัญข้อนี้ได้ ศิษย์อารามสายบนคนหนึ่งก็โพล่งถามออกมาด้วยสีหน้าตกตะลึงหน้าถอดสีทันที
ทำเอาฝูงชนแตกตื่นฮือฮากันอีกรอบ!
โดยเฉพาะบรรดาศิษย์พี่หญิงแห่งอารามสายบน แต่ละคนตาเป็นประกายวาววับ จ้องมองหลิวหยางด้วยสายตาร้อนแรงราวกับเห็นเนื้อพระถังซัมจั๋ง แทบอยากจะจับหลิวหยางกลืนลงท้องไปทั้งตัวเดี๋ยวนั้นเลย
นี่มันปีศาจชัดๆ!
"เอ่อ บรรดาศิษย์พี่ศิษย์น้องทุกท่าน เกินไปแล้ว อวยกันเกินเบอร์ไปแล้ว!"
"ถึงข้าจะทะลวงเข้าสู่ขอบเขตหลังพฤกษาแล้วก็จริง แต่มันไม่ได้เทพทรูขนาดที่พวกท่านคิดหรอกนะ..."
หลิวหยางรีบโบกไม้โบกมือ ห้ามไม่ให้ทุกคนอวยไปมากกว่านี้
ส่วนเรื่องลมปราณภายในมีเท่าไหร่นั้น เขาไม่ยอมปริปากพูดเลยสักคำ และก็ไม่กล้าพูดด้วย
ขืนบอกไปว่าเขามีลมปราณภายในตั้งห้าพันสายแล้ว คนพวกนี้จิตใจไม่แตกสลายกันพอดีเรอะ?
ต้องรู้ก่อนนะว่า ในบรรดาคนพวกนี้ คนที่เข้าอารามสายบนมาเจ็ดแปดปี ลมปราณภายในก็เพิ่งจะแตะห้าพันสายมานิดๆ เอง
ขืนแฉความจริงออกไป มันจะทำร้ายจิตใจกันเกินไปแล้ว!
"ศิษย์น้องหลิวหยางไม่ได้ปฏิเสธ นั่นก็แปลว่าศิษย์น้องหลิวหยางมีลมปราณภายในสามสี่พันสายแล้วจริงๆ..."
ศิษย์อารามสายบนคนหนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยท่าทางฉลาดหลักแหลม ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง "ถ้าก้าวเข้าสู่ขอบเขตหลังพฤกษาแล้ว วัฏจักรเล็กในร่างกายก็จะก่อตัว ลมปราณหมุนเวียนไม่ขาดสาย อัตราการเพิ่มพูนลมปราณก็จะยิ่งเร็วขึ้นไปอีก..."
"ศิษย์น้องหลิวหยางใช้เวลาไม่ถึงครึ่งปีก็กลั่นลมปราณภายในได้ถึงสามสี่พันสาย การประลองใหญ่แห่งอารามสายบนยังเหลือเวลาอีกตั้งสี่ห้าเดือน นั่นก็หมายความว่า ตอนที่ถึงงานประลองใหญ่ ลมปราณภายในของศิษย์น้องหลิวหยางจะพุ่งทะยานไปถึงเจ็ดแปดพันสายเลยงั้นรึ?!"
ลมปราณภายในเจ็ดแปดพันสาย!
สิ้นประโยคนี้ ฝูงชนก็สั่นสะท้าน พากันสูดลมหายใจเข้าลึก
"ที่น่ากลัวยิ่งกว่าก็คือ วิชาตัวเบาของศิษย์น้องหลิวหยางบรรลุขั้นสมบูรณ์ตั้งนานแล้ว ดูจากการที่ศิษย์น้องพกกระบี่ วิชาที่ฝึกก็ต้องเป็นเพลงกระบี่แน่ๆ ถึงแม้จะไม่เคยโชว์เพลงกระบี่ให้เห็น แต่ด้วยพรสวรรค์ด้านวรยุทธ์ของศิษย์น้องหลิวหยาง เพลงกระบี่ก็ต้องไม่ด้อยไปกว่าวิชาตัวเบาอย่างแน่นอน..."
"ซี๊ดดด นั่นก็หมายความว่า ตอนประลองใหญ่แห่งอารามสายบน ศิษย์น้องหลิวหยางก็จะมีระดับความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับร้อยอันดับแรกของจริงเลยน่ะสิ?!"
"โคตรน่ากลัวเลย เข้าสำนักมาไม่ถึงปี ก็จะทะลวงเข้าสู่ร้อยอันดับแรกแห่งอารามสายบนแล้วรึ?!"
"ศิษย์น้องหลิวหยาง น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ พรสวรรค์ระดับเทวมนุษย์ของแท้เลยว่ะ!"
"......"
ฝูงชนผลัดกันพูดคนละหนุบคนละหนับ ไม่นานก็วิเคราะห์ความแข็งแกร่งของหลิวหยางที่เปิดเผยออกมาจนหมดเปลือก แถมยังคาดเดาความก้าวหน้าในช่วงไม่กี่เดือนข้างหน้าได้แบบทะลุปรุโปร่ง
อย่างน้อยๆ ก็ต้องมีพลังระดับร้อยอันดับแรกเป็นขั้นต่ำ!
ทุกคนถึงกับช็อกตาค้าง!
ก่อนหน้านี้พวกเขาก็แค่อวยกันขำๆ ใครจะไปรู้ว่าหลิวหยางดันมีพลังระดับนี้จริงๆ?!
"พอแล้วๆ อย่าพูดอีกเลย!"
"ศิษย์พี่ศิษย์น้องทุกท่าน ข้าร้องล่ะ เลิกพูดเถอะ!"
"พวกท่านเล่นขุดไส้ขุดพุงข้าออกมาจนหมดเปลือกแล้วเนี่ย!"
หลิวหยางรีบร้องขอชีวิต แล้วเผ่นแน่บหนีไปทันที ไม่กล้าอยู่ตรงนั้นต่ออีกแล้ว
ไม่ใช่ว่ากลัวโดนแฉหมดเปลือกจริงๆ หรอกนะ แต่กลัวว่าตัวเองจะหลุดปากเผลอบอกความจริงเรื่องที่มีลมปราณภายในห้าพันสายออกไปต่างหาก!
ขืนหลุดไปล่ะก็ ศิษย์อารามสายบนกว่าครึ่งคงโดนทำร้ายจิตใจจนหัวใจวิถียุทธ์แตกสลาย สติแตกกันเป็นแถบๆ แน่
แบบนั้นมันไม่ดีเอาซะเลย!