spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
| *ตั้งค่าถาวร (คลิกตั้งค่าถาวร) |
ตอนที่ 25 งานประลองใหญ่แห่งอารามสายบนบู๊ตึ๊งเริ่มขึ้นแล้ว! (ตอนที่สอง)
งานประลองใหญ่แห่งอารามสายบนบู๊ตึ๊งที่จัดขึ้นปีละครั้งมาถึงแล้ว!
ทันทีที่เดินออกจากประตู ก็เห็นบรรดาศิษย์อารามชั้นนอกจำนวนมากที่ปกติเอาแต่เก็บตัวอยู่แต่ในห้อง พากันแห่แหนออกมาอย่างเนืองแน่น แล้วมุ่งหน้าไปยังยอดเขาหลักของบู๊ตึ๊งกันอย่างบ้าคลั่ง
งานประลองใหญ่แห่งอารามสายบน จัดขึ้นที่ยอดเขาหลัก บริเวณไหล่เขาของเขาบู๊ตึ๊ง
วันนี้ ไม่ว่าจะเป็นอัจฉริยะแห่งอารามสายบนที่มีความมุ่งมั่นอยากจะติดร้อยอันดับแรก หรือศิษย์อารามสายบนธรรมดาทั่วไป ต่างก็พากันออกจากห้องแล้วมุ่งหน้าไปที่นั่น
สำหรับศิษย์อารามสายบนธรรมดาทั่วไปแล้ว ต่อให้ไม่ได้เข้าร่วมประลอง แค่ไปมุงดูเรื่องสนุกก็ยังดี
เพราะยังไงซะ งานประลองใหญ่แห่งอารามสายบน หนึ่งปีก็จัดขึ้นแค่ครั้งเดียว นี่คืองานเฉลิมฉลองครั้งยิ่งใหญ่ของศิษย์ทุกคนที่เข้ามาอยู่ในอารามสายบน
สำหรับบรรดาศิษย์บู๊ตึ๊งส่วนใหญ่แล้ว งานประลองใหญ่แห่งอารามสายบน คือความยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตที่พวกเขาเคยพบเห็นมา
ต่อให้เวลาจะผ่านไปหลายสิบปี หรือเป็นร้อยปี พวกเขาก็ยังคงจดจำฝังใจไม่รู้ลืม
หลิวหยางเดินตามฝูงชน ขึ้นไปตามไหล่เขาของเขาบู๊ตึ๊ง และก้าวเข้าสู่สถานที่ที่ในเวลาปกติไม่อนุญาตให้เหยียบย่างเข้ามา
ศิษย์อารามสายบน ได้รับอนุญาตให้ทำกิจกรรมได้แค่บริเวณตีนเขาบู๊ตึ๊งเท่านั้น
มีเพียงช่วงเวลางานประลองใหญ่แห่งอารามสายบนเท่านั้น ถึงจะได้รับอนุญาตให้เข้ามาทำกิจกรรมในยอดเขาหลักได้
แต่พื้นที่กิจกรรม ก็ถูกจำกัดไว้แค่บริเวณไหล่เขาเท่านั้น
บริเวณไหล่เขาของเขาบู๊ตึ๊ง มีการสร้างลานประลองจำนวนมาก และยังมีลานกว้างขนาดใหญ่
ในเวลาปกติ ลานประลองเหล่านี้ มีเพียงศิษย์ขอบเขตก่อนพฤกษาเท่านั้นที่สามารถใช้งานได้
มีเพียงช่วงเวลางานประลองใหญ่แห่งอารามสายบนประจำปีเท่านั้น ถึงจะเปิดให้ศิษย์อารามสายบนได้ใช้งาน
ทันทีที่ก้าวเข้าสู่พื้นที่แห่งนี้ สิ่งที่หลิวหยางมองเห็น ก็คือคลื่นมนุษย์มหาศาล!
คนมันเยอะเกินไปแล้ว!
ไม่ใช่แค่ศิษย์อารามสายบนเกือบทุกคนที่มากันครบนะ แต่แม้กระทั่งบรรดาศิษย์ขอบเขตก่อนพฤกษาแห่งบู๊ตึ๊งที่ปกติไม่ค่อยได้เห็นหน้าค่าตา หรือแม้แต่มหาปรมาจารย์และยอดปรมาจารย์แห่งวิถียุทธ์ ก็ยังเดินทางมามุงดูการประลองด้วย
วินาทีนี้ เขาสัมผัสได้อย่างลึกซึ้งเลยว่า งานประลองใหญ่แห่งอารามสายบนประจำปีนี้ มันคืองานเฉลิมฉลองที่หาดูได้ยาก สำหรับทุกคนบนเขาบู๊ตึ๊งจริงๆ
ใครพอมีเวลาว่าง ต่างก็ต้องมาร่วมงานกันทั้งนั้น
ต่อให้ไม่ได้เข้าร่วมประลอง แค่มามุงดูเรื่องสนุกก็ยังดี
"ศิษย์น้องหลิวหยาง!"
"ศิษย์น้องหลิวหยาง เจ้ามาจริงๆ ด้วย!"
"ฮ่าๆ ข้าว่าแล้วเชียว ด้วยพรสวรรค์ระดับยอดอัจฉริยะของศิษย์น้องหลิว ยังไงก็ต้องเข้าร่วมงานประลองใหญ่แห่งอารามสายบนปีนี้แน่ๆ!"
"เข้าอารามมาได้แค่สิบเอ็ดเดือน ก็เข้าร่วมงานประลองใหญ่แห่งอารามสายบนแล้ว ทั่วทั้งเขาบู๊ตึ๊งในรอบหลายร้อยปีมานี้ เกรงว่าคงมีแค่ศิษย์น้องหลิวเพียงคนเดียวแล้วล่ะ!"
"จะแค่หลายร้อยปีได้ยังไง ต่อให้ตั้งแต่ก่อตั้งสำนักบู๊ตึ๊งมาเป็นพันปี ก็มีแค่ศิษย์น้องหลิวเพียงคนเดียวนี่แหละ!"
"เอ่อ มันก็จริงนะ พวกลูกหลานสายตรงของแท้น่ะ ไม่จำเป็นต้องผ่านอารามชั้นล่างหรืออารามสายบนเลยด้วยซ้ำ พวกนั้นเกิดมาปุ๊บก็เป็นศิษย์สายตรงของบู๊ตึ๊งปั๊บเลย!"
"ดูทรงแล้ว ศิษย์น้องหลิวคงจะสร้างสถิติใหม่ให้กับอารามสายบนบู๊ตึ๊งของเราจริงๆ นั่นแหละ!"
"......"
ทันทีที่มาถึงจุดลงทะเบียนงานประลองใหญ่แห่งอารามสายบน หลิวหยางก็ได้รับการต้อนรับอย่างบ้าคลั่ง ดึงดูดสายตาทุกคู่ให้หันมาจับจ้องที่เขาทันที
เป็นที่จับตามองของคนนับหมื่น กลายเป็นจุดสนใจอย่างแท้จริง ดึงดูดทุกสายตา
ต่อให้เป็นศิษย์ร้อยอันดับแรกแห่งอารามสายบน ก็ยังดึงดูดสายตาได้ไม่เท่าเขาเลย
ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่เขาสร้างสถิติใหม่ให้กับอารามสายบน เข้าอารามมายังไม่ถึงปี ก็ลงทะเบียนเข้าร่วมประลองใหญ่ แถมยังมีพลังพอที่จะทะลวงเข้าสู่ทำเนียบร้อยอันดับแรกได้อีกต่างหาก
ยอดอัจฉริยะแห่งอารามสายบนของแท้!
พรสวรรค์ด้านวิถียุทธ์ระดับนี้ ร้ายกาจกว่าพวกร้อยอันดับแรกแห่งอารามสายบนซะอีก
ตอนนี้ ในบรรดาศิษย์ร้อยอันดับแรกแห่งอารามสายบน ส่วนใหญ่ล้วนเป็นคนที่เข้าอารามมาได้แปดถึงเก้าปีแล้วทั้งนั้น
หรือบางคน ก็ใกล้จะครบสิบปีที่เข้าอารามมาแล้วด้วยซ้ำ
เมื่อนำไปเทียบกับคนพวกนี้ หลิวหยางเรียกได้ว่าโดดเด่นเจิดจ้าสุดๆ!
การจะเข้าร่วมประลองใหญ่แห่งอารามสายบน อันดับแรกต้องลงทะเบียนก่อน!
มีเพียงคนที่ลงทะเบียนเข้าร่วมแล้วเท่านั้น ถึงจะสามารถเข้าร่วมการประลองรอบคัดเลือกได้
ซึ่งเกณฑ์ขั้นต่ำก็คือ ขอบเขตหลังพฤกษา
มีเพียงศิษย์อารามสายบนที่ก้าวเข้าสู่ขอบเขตหลังพฤกษาแล้วเท่านั้น ถึงจะสามารถเข้าร่วมได้
และขอบเขตหลังพฤกษาก็เป็นแค่เกณฑ์ขั้นต่ำสุด ที่อนุญาตให้ลงทะเบียนได้เท่านั้น
คนที่เข้าร่วมประลองใหญ่แห่งอารามสายบนจริงๆ ล้วนเป็นพวกที่มีความมั่นใจในความแข็งแกร่งของตัวเองเต็มเปี่ยม และสามารถเบียดเข้าสู่ร้อยอันดับแรกได้ทั้งนั้น
ดังนั้น แม้ศิษย์อารามสายบนจะมีจำนวนมากมายนับหมื่นคน
แต่ท้ายที่สุดแล้ว คนที่ลงทะเบียนเข้าร่วมประลองใหญ่ ในปีก่อนๆ ก็มีแค่สามสี่ร้อยคนเท่านั้น
"ศิษย์น้องหลิว เจ้าแน่ใจนะว่าจะลงทะเบียนเข้าร่วมประลองใหญ่แห่งอารามสายบน?!"
ผู้ดูแลอารามสายบน ซึ่งเป็นศิษย์ขอบเขตก่อนพฤกษาของบู๊ตึ๊ง เอ่ยถามหลิวหยางด้วยสีหน้าจริงจัง
"ข้าแน่ใจขอรับ ลงทะเบียนเลย!"
หลิวหยางพยักหน้าหนักแน่น
ผู้ดูแลอารามสายบนพยักหน้าหนักแน่น จัดการลงทะเบียนชื่อของเขาทันที จากนั้นก็จ้องมองหลิวหยางลึกซึ้ง พร้อมกับเอ่ยด้วยความประหลาดใจว่า "ดูท่าข่าวลือคงจะเป็นเรื่องจริง ศิษย์น้องหลิวสมแล้วที่เป็นอัจฉริยะแห่งอารามสายบนของพวกเรา เกรงว่าตอนนี้ ลมปราณภายในของเจ้าคงจะสูงถึงเจ็ดแปดพันสายแล้วสินะ?"
"เพลงกระบี่และวิชาตัวเบา ก็บรรลุขั้นสมบูรณ์แล้วเหมือนกันใช่ไหม?"
หลิวหยางสัมผัสได้ถึงลมปราณภายในที่สูงถึงเก้าพันสองร้อยสายในจุดตันเถียน รวมถึงเพลงกระบี่และวิชาตัวเบาที่บรรลุขั้นขีดสุดทั้งคู่ เขายิ้มแต่ไม่พูดอะไร
ไม่ยอมรับ และก็ไม่ปฏิเสธ
ท่าทีสงบนิ่งและมั่นใจสุดๆ ของเขา ทำเอาผู้คนรอบด้านถึงกับใจสั่นสะท้าน
"ดูจากท่าทีสงบนิ่งเยือกเย็น และความมั่นใจอันเปี่ยมล้นของศิษย์น้องหลิวแล้ว ลมปราณภายในของเขา คงไม่ได้ทะลุแปดพันสายไปแล้วหรอกนะ?"
"เข้าอารามมาแค่สิบเอ็ดเดือน วิชาตัวเบากับเพลงกระบี่บรรลุขั้นสมบูรณ์ ลมปราณภายในแปดพันสาย ให้ตายเถอะ นี่มันสัตว์ประหลาดชัดๆ!"
"ปีศาจ!"
"ไม่จริงน่า? ไม่จริงใช่ไหม? ศิษย์น้องหลิวเข้าอารามมายังไม่ถึงปี ก็เก่งกว่าข้าที่เข้าอารามมาตั้งแปดเก้าปีแล้วเนี่ยนะ?!"
"แบบนี้มันทำร้ายจิตใจกันเกินไปแล้ว!"
"......"
บรรดาศิษย์อารามสายบนรอบๆ ต่างพากันแตกตื่นฮือฮา โอดครวญกันระงม ถูกทำร้ายจิตใจกันไปเป็นแถบๆ
ศิษย์น้องหลิวเข้าอารามมาแค่สิบเอ็ดเดือน ก็มีพลังพอที่จะไปแย่งชิงตำแหน่งร้อยอันดับแรกแล้ว!
แต่พวกเขาล่ะ แค่ความกล้าที่จะลงทะเบียนเข้าร่วมประลองใหญ่ยังไม่มีเลย!
นี่มันช่างทำร้ายจิตใจกันเกินไปแล้วจริงๆ!
เสียงอุทานที่ดังก้องอยู่ข้างหู ไม่ได้ส่งผลกระทบต่ออารมณ์ของหลิวหยางเลยแม้แต่น้อย
เขาเดินตามทางเดิน ก้าวเข้าไปในเขตพักผ่อนที่อยู่ใกล้ลานประลองมากที่สุด
"ศิษย์น้องหลิวหยาง เจ้ามาเข้าร่วมงานประลองใหญ่จริงๆ ด้วย!"
ตอนนั้นเอง ก็มีเสียงร้องทักดังขึ้นข้างหู
หลิวหยางหันไปมองตามเสียง ก็พบว่าหวังเฉียงกำลังโบกมือทักทายเขาอยู่ บนใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ ตกตะลึง แต่ก็แฝงไปด้วยสีหน้าซับซ้อนราวกับคาดการณ์เอาไว้แล้ว
"ฮ่าๆ ศิษย์พี่หวังเฉียง ท่านก็เหมือนกันนั่นแหละ ทะเยอทะยานอยากจะติดร้อยอันดับแรกจริงๆ ด้วย!"
หลิวหยางรีบเดินเข้าไปหา พร้อมกับเอ่ยหยอกล้อด้วยรอยยิ้ม
หวังเฉียงส่ายหน้าถอนหายใจ "ข้าไม่เหมือนเจ้าหรอก จะเอาอะไรไปสู้กับยอดอัจฉริยะวิถียุทธ์อย่างเจ้าได้ล่ะ ข้าก็แค่อยากมาลองดูเท่านั้นแหละ ไม่ได้มีความมั่นใจอะไรมากมายหรอก!"
หลิวหยางส่ายหน้าน้อยๆ "ศิษย์พี่ก็ถ่อมตัวเกินไป!"
ระหว่างที่ทั้งสองคนเดินคุยกัน หลิวหยางก็เริ่มกวาดตามองดูบรรดาศิษย์ที่มาลงทะเบียนเข้าร่วมประลองรอบๆ ตัว แล้วก็พบว่าจำนวนคนมันเยอะมาก เยอะกว่างานประลองใหญ่ในปีก่อนๆ ลิบลับเลย
แค่เฉพาะตอนนี้ คนที่ลงทะเบียนเข้าร่วมประลองใหญ่ ก็ปาเข้าไปห้าหกร้อยคนแล้ว
และในจำนวนนั้น เขาก็มองเห็นเงาร่างของพวก "ตัวตึงสายซุ่ม" อยู่เพียบ
จนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา "อารามสายบนบู๊ตึ๊งของเรา สมแล้วที่เป็นแหล่งรวมคนเก่ง ซ่อนมังกรหมอบพยัคฆ์ไว้มากมายจริงๆ!"
หวังเฉียงพยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง!
จำนวนคนที่เข้าร่วมประลองใหญ่เยอะกว่าปีก่อนๆ มาก ซึ่งนั่นทำให้เขารู้สึกกดดันอย่างหนัก
และในระหว่างที่ทั้งสองกำลังสังเกตการณ์ผู้คนรอบๆ อยู่นั้น บรรดาคนที่เข้าร่วมประลองคนอื่นๆ ต่างก็หันมาจับจ้องที่พวกเขาทั้งสองคนเช่นกัน
โดยเฉพาะการปรากฏตัวของหลิวหยาง มันทำให้บรรยากาศในเขตพักผ่อนเปลี่ยนไปในทันที
บรรดาศิษย์ที่ลงทะเบียนเข้าร่วมประลองทุกคน ไม่ว่าจะเป็นพวก "ตัวตึงสายซุ่ม" ที่ยังไม่ยอมเปิดเผยตัว หรือบรรดาศิษย์ร้อยอันดับแรก
ณ วินาทีนี้ ล้วนมีสีหน้าเคร่งเครียดและจริงจังขึ้นมาทันที
ต่อให้งานประลองจะยังไม่เริ่มขึ้นก็ตาม...
แต่การที่หลิวหยาง ศิษย์ที่เข้าอารามมาไม่ถึงปี มาร่วมงานประลองใหญ่แบบนี้ มันก็สร้างแรงกดดันอันหนักอึ้งให้กับผู้คนรอบด้านไปแล้ว
และยังเป็นการทำร้ายจิตใจกันอย่างรุนแรงอีกด้วย!
ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่เขาโดดเด่นเจิดจ้าเกินหน้าเกินตาคนอื่นไปมาก!
พรสวรรค์ด้านวิถียุทธ์ของเขา ทิ้งห่างคนอื่นไปไกลลิบ!
ต่อให้เป็นศิษย์อันดับหนึ่งแห่งอารามสายบน เมื่ออยู่ต่อหน้าหลิวหยาง ก็ยังต้องยอมรับว่าตัวเองด้อยกว่า
ยอดอัจฉริยะวิถียุทธ์ มันน่ากลัวแบบนี้แหละ!
ทั้งที่การประลองยังไม่ทันเริ่ม แต่เขาก็ได้โจมตีบรรดาคู่แข่งทั้งหมดทางจิตใจ แบบไม่เลือกหน้าไปซะแล้ว!