spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
| *ตั้งค่าถาวร (คลิกตั้งค่าถาวร) |
ตอนที่ 26 สร้างชื่อระบือไกลทั่วเขาบู๊ตึ๊ง สะเทือนถึงซ่งหยวนเฉียว (ตอนที่สาม)
เมื่อกวาดตามองไปรอบๆ สิ่งที่หลิวหยางสัมผัสได้มากที่สุดก็คือ เขารับรู้ได้ถึงความเป็นมิตรอย่างเต็มเปี่ยม!
ใช่แล้ว ความเป็นมิตร!
ต่อให้เป็นศิษย์ร้อยอันดับแรกแห่งอารามสายบน ที่บรรดาศิษย์อารามสายบนมักจะพูดกันว่าหยิ่งยโสเย็นชาสุดๆ แต่ ณ วินาทีนี้ พวกเขากลับเผยรอยยิ้มอย่างเป็นมิตร และพยักหน้าทักทายหลิวหยาง
ราวกับว่าในวินาทีนี้ ทุกคนบนเขาบู๊ตึ๊งล้วนเป็นคนดีกันหมด!
ไม่ว่าจะเดินไปทางไหน ก็มีแต่ความปรารถนาดีเต็มไปหมด
หลิวหยางรู้สึกทอดถอนใจอย่างยิ่ง นับตั้งแต่วินาทีที่เขาลงทะเบียนเข้าร่วมงานประลองใหญ่แห่งอารามสายบน
หลิวหยางอย่างเขา ก็คงจะถือว่ามีชื่อเสียงพอตัวบนเขาบู๊ตึ๊งแล้วล่ะมั้ง?!
เข้าอารามมายังไม่ถึงปี ก็เข้าร่วมประลองใหญ่แห่งอารามสายบนแล้ว เรียกได้ว่าสร้างสถิติใหม่ให้กับอารามสายบนบู๊ตึ๊งเลยทีเดียว
เป็นตัวตนที่คู่ควรแก่การจารึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์ของเขาบู๊ตึ๊ง!
และที่สำคัญ สถิตินี้มันยากที่จะทำลายได้!
บรรดาศิษย์อารามสายบนรุ่นเดียวกับเขา ในตอนนี้ยังคงก้มหน้าก้มตาฝึกวิชา ทะนุถนอมเส้นชีพจร และวนเวียนอยู่ในขอบเขตลมปราณภายในขั้นต้นกันอยู่เลย
ความห่างชั้นนี้ เรียกได้ว่าไม่ใช่น้อยๆ เลย!
เข้าอารามมาไม่ถึงปี ก็เก่งกาจเทียบเท่ากับศิษย์ที่เข้าอารามมาสิบปีแล้ว แถมยังเป็นถึงร้อยอันดับแรกแห่งอารามสายบนบู๊ตึ๊งอีกต่างหาก
คนที่สามารถเบียดเข้าสู่ร้อยอันดับแรกแห่งอารามสายบนบู๊ตึ๊งได้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่านั่นคืออัจฉริยะของแท้!
ไม่ใช่แค่อัจฉริยะในบู๊ตึ๊งเท่านั้น แต่ต่อให้มองไปทั่วทั้งแผ่นดินเสินโจว พวกเขาก็ยังถือว่าเป็นอัจฉริยะ!
เพราะยังไงซะ ร้อยอันดับแรกแห่งอารามสายบน มันก็คืออัจฉริยะที่ถูกคัดกรองมาจากหมู่อัจฉริยะอีกทีนั่นแหละ!
แต่หลิวหยาง กลับมีอัตราการฝึกฝนที่รวดเร็วกว่าอัจฉริยะบู๊ตึ๊งพวกนี้ถึงสิบเท่า!
เรื่องนี้มันสร้างความตกตะลึงให้กับผู้คนได้ขนาดไหนกันล่ะ?!
บนเขาบู๊ตึ๊ง ไม่ว่าใครก็ตามที่ได้ยินเรื่องราวของหลิวหยาง ต่างก็ต้องรู้สึกสั่นสะท้าน และตกตะลึงในใจกันทั้งนั้น
ต่อให้หลิวหยางจะไม่ได้ใส่ใจ เขาก็รู้ดีว่า ณ วินาทีนี้ เขาได้กลายเป็นจุดศูนย์กลางที่ทุกคนยอมรับ และเป็นที่จับตามองของคนนับหมื่น!
สายตากว่าแสนคู่ของผู้คนที่อยู่ในลานประลอง ต่างก็จับจ้องมาที่เขาแต่ไกล
พากันอุทานและทอดถอนใจด้วยความทึ่ง
"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ชื่อเสียงจะระบือไกลไปทั่วเขาบู๊ตึ๊ง!"
เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตามากมายที่จับจ้องมา จิตใจของหลิวหยางก็ยังคงสงบนิ่ง
เขาเก่งกาจกว่าที่ทุกคนจินตนาการไว้มากนัก หรืออาจจะถึงขั้น...
ปีศาจ!
ดังนั้น เขาจึงไม่เคยคิดที่จะปิดบังเลย!
ในเมื่อปิดบังไม่ได้ งั้นก็เปิดเผยมันให้หมดโชว์พรสวรรค์อันเหนือชั้นของตัวเองออกมา แล้วสร้างชื่อให้ระบือไกลไปทั่วเขาบู๊ตึ๊งซะเลย!
ทำตัวโดดเด่นให้เต็มที่ โชว์ความเฉียบคมออกมาให้หมด!
ทำให้ทุกคนบนเขาบู๊ตึ๊ง ต้องตกตะลึงเพราะเขา!
เมื่อคิดได้เช่นนี้ หลิวหยางก็เริ่มสงบใจลง เผชิญหน้ากับสายตานับหมื่นที่จับจ้องมาด้วยท่าทีชิลๆ ราวกับรับสายลมฤดูใบไม้ผลิ ไม่มีความหวั่นไหวใดๆ เกิดขึ้นในใจของเขาเลยแม้แต่น้อย
เพราะยังไงซะ หลังจากนี้ ในช่วงงานประลองใหญ่แห่งอารามสายบน เขาถึงจะได้เปิดเผยพรสวรรค์ระดับยอดอัจฉริยะของเขาอย่างแท้จริง!
และด้วยเหตุนี้ เวลาจึงค่อยๆ ล่วงเลยไปอย่างเงียบๆ ภายในเขตพักผ่อน จำนวนศิษย์ที่ลงทะเบียนเข้าร่วมประลองใหญ่ก็เริ่มมีมากขึ้นเรื่อยๆ
จนในที่สุด ก็ทะลุพันคนไปแล้ว!
มากกว่างานประลองใหญ่ปีก่อนๆ ถึงสามเท่าตัว!
สิ่งนี้ทำให้บรรยากาศกลายเป็นเคร่งเครียด และกดดันอย่างถึงที่สุด
ต่อให้เป็นบรรดาศิษย์ร้อยอันดับแรก ณ วินาทีนี้ ก็ยังเกิดความตึงเครียด จนถึงขั้นนั่งไม่ติดที่กันเลยทีเดียว
งานประลองใหญ่แห่งอารามสายบนปีนี้ มีอัจฉริยะโผล่พรวดขึ้นมาเยอะเกินไปแล้วจริงๆ!
เยอะซะจนทำเอาพวกเขาขนหัวลุก และรู้สึกกดดันสุดๆ!
ต้องรู้ก่อนนะว่า เมื่อสามสี่เดือนก่อน ศิษย์ร้อยอันดับแรกอย่างจ้าวเต๋อและหลี่เซิ่ง เพิ่งจะโชว์ความแข็งแกร่งของร้อยอันดับแรกให้เป็นที่ประจักษ์ไป
ด้วยวิชาตัวเบาและเพลงกระบี่ที่บรรลุขั้นสมบูรณ์ทั้งคู่ บวกกับลมปราณภายในอันลึกล้ำถึงเจ็ดพันสาย มันทำให้ศิษย์อารามสายบนนับไม่ถ้วนรู้สึกสิ้นหวัง
ทำให้ศิษย์อารามสายบนที่ระดับพลังต่ำกว่าเกณฑ์นี้ ไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเข้าร่วมงานประลองใหญ่ด้วยซ้ำ!
แต่มาตอนนี้ ศิษย์ที่เข้าร่วมงานประลองใหญ่ กลับมีจำนวนทะลุหลักพันคน!
นั่นก็หมายความว่า ปีนี้มีคนระดับผ่านเกณฑ์นี้ถึงพันกว่าคนเลยเชียวรึ!
แค่คิดก็ทำเอาทึ่งแล้ว
อารามสายบนบู๊ตึ๊งปีนี้ สมแล้วที่เป็นแหล่งรวมคนเก่ง ซ่อนมังกรหมอบพยัคฆ์ไว้เพียบจริงๆ!
"ท่านเจ้าสำนักมาแล้ว!"
ท่ามกลางบรรยากาศที่กดดันและเคร่งเครียดนี้เอง จู่ๆ ก็เห็นซ่งหยวนเฉียว เจ้าสำนักบู๊ตึ๊ง กระโจนลงมาจากยอดเขาบู๊ตึ๊งท่ามกลางการห้อมล้อมของผู้คน แล้วก้าวเข้ามายังแท่นประลองที่ยกสูงขึ้น
ท่วงท่าที่กระโจนลงมากลางอากาศนั้น ช่างแสดงให้เห็นถึงความสง่างามระดับมหาปรมาจารย์แห่งวิถียุทธ์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ!
ทำเอาบรรดาศิษย์บู๊ตึ๊งทุกคนที่อยู่ในลานประลองพากันสูดลมหายใจเข้าลึก รีบลุกขึ้นยืน ประสานมือคารวะ และโค้งคำนับพร้อมกัน "คารวะท่านเจ้าสำนัก!"
"คารวะท่านเจ้าสำนัก!"
"คารวะท่านเจ้าสำนัก!"
"......"
เสียงคารวะและทักทายจากคนกว่าแสนคน ดังกึกก้องราวกับคลื่นยักษ์ สะท้อนกังวานไปทั่วฟ้าดินอย่างไม่ขาดสาย
"บรรดาศิษย์และผู้อาวุโสทุกท่าน เชิญนั่งลงเถิด!"
ซ่งหยวนเฉียวประสานมือคารวะทักทาย โบกมือคราหนึ่ง แล้วเอ่ยให้ทุกคนนั่งลงด้วยสีหน้าอ่อนโยน
อืม คนที่มีที่นั่งก็ลุกนั่งตามปกติ ส่วนศิษย์บู๊ตึ๊งที่ไม่มีที่นั่ง ก็พากันนั่งขัดสมาธิลงกับพื้น
ชั่วพริบตานั้น ทั่วทั้งบริเวณก็เงียบสงบลง บรรยากาศที่เคยจอแจวุ่นวาย ก็กลับกลายเป็นมีระเบียบเรียบร้อยขึ้นมาทันที
เมื่อซ่งหยวนเฉียวนั่งลงบนตำแหน่งประธาน ผู้อาวุโสที่รับผิดชอบดูแลอารามสายบนบู๊ตึ๊ง ก็รีบก้าวเข้ามารายงานทันที "เรียนท่านเจ้าสำนัก งานประลองใหญ่แห่งอารามสายบนของพวกเราปีนี้ มีศิษย์ลงทะเบียนเข้าร่วมถึงพันกว่าคนเลยขอรับ!"
ซ่งหยวนเฉียวได้ยินดังนั้น ก็มีสีหน้าตื่นเต้น ประหลาดใจและดีใจสุดๆ เอ่ยว่า "มีศิษย์ลงทะเบียนเข้าร่วมประลองใหญ่ถึงพันคนเชียวรึ?!"
"ดูท่า โชคชะตาของบู๊ตึ๊งเราจะรุ่งโรจน์ครั้งใหญ่แล้ว!"
จำนวนคนที่มากกว่าปีก่อนๆ ถึงหลายเท่าตัว นี่มันเป็นผลมาจากโชคชะตาที่กำลังรุ่งโรจน์อย่างแน่นอน!
บู๊ตึ๊งก่อตั้งสำนักมานับพันปี รากฐานอันลึกล้ำที่สั่งสมมาตลอดพันปี ได้เริ่มปะทุขึ้นมาในวินาทีนี้แล้ว
เรื่องนี้ทำให้ซ่งหยวนเฉียวรู้สึกยินดีปรีดาอยู่ลึกๆ!
ความแข็งแกร่งของบรรดาศิษย์ที่อยู่ต่ำกว่าขอบเขตก่อนพฤกษาในอารามสายบนนั้น ย่อมไม่คู่ควรให้พูดถึงอยู่แล้ว
แต่นี่คือฐานบ่มเพาะบุคลากรชั้นยอดของบู๊ตึ๊ง!
ทุกอย่างเชื่อมโยงกันเป็นทอดๆ!
ถ้าอารามสายบนมีคุณภาพดี ขั้นต่อไปก็ย่อมส่งผลให้คุณภาพของศิษย์ขอบเขตก่อนพฤกษาเพิ่มสูงขึ้นตามไปด้วย และในอนาคตก็จะยิ่งมีศิษย์ที่ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตยอดปรมาจารย์แห่งวิถียุทธ์โผล่พรวดขึ้นมาอีกเพียบ
และจำนวนของยอดปรมาจารย์แห่งวิถียุทธ์ ก็ส่งผลโดยตรงต่อจำนวนของมหาปรมาจารย์แห่งวิถียุทธ์ด้วย!
การผลักดันกันไปเป็นทอดๆ แบบนี้ ย่อมหมายความว่าในอนาคต บู๊ตึ๊งจะให้กำเนิดยอดปรมาจารย์และมหาปรมาจารย์แห่งวิถียุทธ์ออกมาจำนวนมหาศาล
เมื่อโชคชะตาพุ่งทะยาน พวกเขาที่ติดแหง็กอยู่ในขั้นสูงสุดของมหาปรมาจารย์แห่งวิถียุทธ์มาอย่างยาวนาน ก็อาจจะอาศัยจังหวะนี้ ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตเทวมนุษย์ได้สำเร็จ!
นี่มันเรื่องดีงามสุดๆ ไปเลย!
"ผู้อาวุโสฉิน พวกท่านทำงานในอารามสายบนได้ดีมาก!"
ซ่งหยวนเฉียวเอ่ยชมเปาะ ทำเอาผู้อาวุโสฉินที่รับผิดชอบดูแลอารามสายบนถึงกับดีใจจนเนื้อเต้น ยิ้มกว้างจนหุบปากไม่ลง
เขาเป็นแค่ผู้อาวุโสระดับยอดปรมาจารย์แห่งวิถียุทธ์ธรรมดาๆ เมื่ออยู่ต่อหน้ามหาปรมาจารย์แห่งวิถียุทธ์ ก็แทบจะไม่มีสิทธิ์มีเสียงอะไรเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการอยู่ต่อหน้าเจ้าสำนักบู๊ตึ๊งอย่างซ่งหยวนเฉียว
แค่คำชมลอยๆ เพียงประโยคเดียว ก็มากพอที่จะทำให้สถานะของเขาบนเขาบู๊ตึ๊ง เพิ่มสูงขึ้นอย่างมากแล้ว
"เรียนท่านเจ้าสำนัก นอกเหนือจากเรื่องนี้แล้ว อารามสายบนบู๊ตึ๊งของเรา ยังมียอดอัจฉริยะโผล่มาคนนึงด้วยขอรับ!"
"เข้าอารามมายังไม่ถึงครึ่งปี ก็ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตหลังพฤกษา พอเข้าอารามมาได้สิบเอ็ดเดือน ก็เข้าร่วมงานประลองใหญ่แห่งอารามสายบนแล้ว!"
"แถมความแข็งแกร่ง ทั้งเพลงกระบี่และวิชาตัวเบาอย่างน้อยๆ ก็บรรลุขั้นสมบูรณ์ทั้งคู่ ลมปราณภายในก็ทะลุแปดพันสายไปแล้ว!"
"สร้างสถิติการฝึกฝนที่รวดเร็วที่สุด นับตั้งแต่ก่อตั้งอารามสายบนบู๊ตึ๊งมาเลยขอรับ!"
ผู้อาวุโสฉินรีบเอ่ยรายงานพร้อมกับแสดงความยินดี
สิ้นประโยคนี้ ซ่งหยวนเฉียวก็สูดลมหายใจเข้าลึก ตกตะลึงทันที "บู๊ตึ๊งเรา มียอดอัจฉริยะระดับนี้โผล่พรวดขึ้นมาด้วยรึ?!"
พอลองคำนวณเวลาดู....นี่มันขอบเขตก่อนพฤกษาในวัยสิบแปดปีชัดๆ!
ขอบเขตก่อนพฤกษาวัยสิบแปดปี ที่ไม่ได้กินโอสถใดๆ เลย อาศัยแค่อาหารสัตว์วิเศษในการบำรุงร่างกาย เพื่อหล่อหลอมรากฐานวิถียุทธ์ชั้นยอดเนี่ยนะ!
ยอดอัจฉริยะของแท้เลย!
ถ้าไปอยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งอื่น นี่มันคือระดับบุตรศักดิ์สิทธิ์ (เซิ่งจื่อ) ชัดๆ!
และที่สำคัญที่สุดคือ....
คนๆ นี้ไม่ได้เกิดมาปุ๊บก็เป็นศิษย์สายตรงของบู๊ตึ๊งเลย แต่เป็นเด็กที่เติบโตมาจากโลกภายนอก แล้วไต่เต้ามาจากอารามชั้นล่าง จนถึงอารามสายบน จนกลายมาเป็นยอดอัจฉริยะต่างหาก!
ช่างเป็นคนที่มีพรสวรรค์ล้ำเลิศ พรสวรรค์ระดับยอดอัจฉริยะจริงๆ!
"หลิวหยาง!"
ซ่งหยวนเฉียวมองดูสมุดบันทึกที่ผู้อาวุโสฉินส่งมาให้ ซึ่งบันทึกเรื่องราวและประสบการณ์ทั้งหมดตลอดหกปีของหลิวหยาง นับตั้งแต่ที่เขาเข้ามาอยู่ในบู๊ตึ๊ง เขาปิดสมุดเล่มเล็กนั้นลงอย่างแรง พร้อมกับสลักชื่อ "หลิวหยาง" เอาไว้ในใจอย่างลึกซึ้ง
เขากวาดสายตามองลงไปยังเขตพักผ่อนของการประลองเบื้องล่าง แล้วก็สามารถมองหาเงาร่างของหลิวหยาง ท่ามกลางบรรดาศิษย์อารามสายบนนับพันคนเจอในทันที
เพียงแค่ปรายตามอง รูม่านตาของเขาก็หดเกร็งวูบ ก่อนจะอดไม่ได้ที่จะปรบมือหัวเราะร่วนออกมา "สมควรแล้วที่บู๊ตึ๊งเราจะยิ่งใหญ่!"