spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
spoilsoc.com
| *ตั้งค่าถาวร (คลิกตั้งค่าถาวร) |
ตอนที่ 30 หนึ่งคนหนึ่งกระบี่ กวาดล้างทั่วอารามสายบน (ตอนที่สาม)
"เพลงกระบี่และวิชาตัวเบาบรรลุขั้นสมบูรณ์ทั้งคู่ ลมปราณภายในเกินแปดพันสาย!"
ใต้ลานประลอง หวังต้าเลี่ยงที่ได้ยินเสียงฮือฮา เสียงร้องอุทาน และเสียงสูดลมหายใจเข้าลึกจากรอบด้าน ถึงกับเงียบกริบไปเลย
พอเรียกสติกลับมาได้นิดหน่อย เขาก็ฝืนยิ้มแล้วเอ่ยว่า "ศิษย์น้องหลิว... ไม่สิ ศิษย์พี่หลิว เป็นข้าเองที่เป็นกบในกะลา ประเมินพรสวรรค์อันเหนือชั้นของยอดอัจฉริยะแห่งบู๊ตึ๊งต่ำเกินไป!"
"ข้าพ่ายแพ้อย่างหมดรูป ยอมรับจากใจจริงเลย!!"
เมื่อเห็นท่าทางหมดอาลัยตายอยากของเขา หลิวหยางก็ทนทำร้ายจิตใจเขาไม่ลง จึงเอ่ยปลอบใจไปนิดหน่อยว่า "ศิษย์พี่หวังอย่าได้ใส่ใจไปเลย ด้วยความแข็งแกร่งของศิษย์พี่ สามารถทะลวงเข้าสู่ท็อปเท็นของอารามสายบนได้สบายๆ..."
พอได้ยินแบบนี้ หวังต้าเลี่ยงก็รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย
ไม่ใช่ว่าแผนการเป็น "ตัวตึงสายซุ่ม" ของเขาไม่ได้เรื่องหรอกนะ แต่เป็นเพราะดันมาเจอกับไอ้สัตว์ประหลาดอย่างหลิวหยางต่างหาก!
จะไปโทษใครได้ล่ะ โทษก็ต้องโทษที่หลิวหยางมันโรคจิตเกินไป!
โชคดีนะ ที่ต่อให้ตกรอบคัดเลือกไป แต่เดี๋ยวก็ยังมีรอบท้าชิงอันดับให้แก้ตัว เพื่อกลับเข้าไปอยู่ในร้อยอันดับแรกของอารามสายบนได้อีก
เพียงแต่...
พอมี "ปีศาจสะท้านโลก" อย่างหลิวหยางมายืนค้ำหัวอยู่แบบนี้ ตำแหน่งร้อยอันดับแรก หรือแม้กระทั่งท็อปเท็นของอารามสายบน มันก็ดูหมดความขลังและจืดชืดไร้รัศมีไปเลย
แต่มันจะมีวิธีไหนได้อีกล่ะ!
พรสวรรค์ด้านวิถียุทธ์มันเป็นของติดตัวมาแต่เกิด เป็นอะไรที่ไร้เหตุผลที่สุดแล้ว
พรสวรรค์ดีกว่า ก็คือดีกว่า!
ไม่ใช่ว่าพยายามฝึกฝนอย่างหนักหน่วง แล้วจะตามทันได้ซะเมื่อไหร่ล่ะ
อย่างมากก็ทำได้แค่มองแผ่นหลัง ตามองดูตัวตนอันสูงส่งของเขา แล้วทำใจซะว่าอยู่กันคนละโลก จากนั้นก็เมินๆ ไปซะ
ถ้าอีกฝ่ายเก่งกว่าแค่นิดหน่อย มันก็อาจจะยังรู้สึกเจ็บใจอยู่บ้าง
แต่ถ้าห่างชั้นกันราวฟ้ากับเหว จนทำได้แค่มองแผ่นหลังลิบๆ แบบนี้ มันก็ต้องก้มหน้ายอมรับความจริงแล้วล่ะ
ถึงแม้จะถูกทำร้ายจิตใจไปไม่น้อย แต่ก็ทำได้แค่แอบด่าในใจว่า "ไอ้สัตว์ประหลาดเอ๊ย!" เท่านั้นแหละ
พอคิดได้แบบนี้ หวังต้าเลี่ยงก็รู้สึกสบายใจขึ้นเยอะ ขอแค่ไม่เอาไอ้สัตว์ประหลาดหลิวหยางคนนี้มาเป็นคู่แข่ง อนาคตก็ยังสดใสรออยู่
จากนั้นหวังต้าเลี่ยงก็ขอตัวลา เขาต้องใช้เวลานี้ไปปรับสภาพจิตใจให้ดี จะปล่อยให้มันมากระทบฟอร์มการประลองในรอบท้าชิงร้อยอันดับแรกไม่ได้เด็ดขาด
ส่วนหลิวหยางน่ะเหรอ ก็กลายเป็นจุดศูนย์กลางความสนใจไปโดยปริยาย!
สายตาทุกคู่ ล้วนจับจ้องมาที่เขา!
มองซะจนเขาขนหัวลุกไปหมดแล้ว!
โดยเฉพาะสายตาของบรรดาผู้อาวุโสระดับยอดปรมาจารย์บนแท่นชมการประลองนั่น มันยิ่งทำให้เขารู้สึกกดดันอย่างหนัก
สถานะยอดอัจฉริยะวิถียุทธ์ของเขา ถูกเปิดเผยท่ามกลางสายตาของคนนับแสนอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว!
กลายเป็นที่จับตามองของทุกคนอย่างแท้จริง!
จนถึงขนาดที่ว่า บรรดาศิษย์อารามสายบนที่กำลังสู้กันอย่างดุเดือดอยู่บนลานประลอง ไม่มีใครสนใจจะดูเลย
ทุกสายตา ถูกเขาดึงดูดไปซะหมดเกลี้ยง!
ไอ้ความรู้สึกที่ได้เป็นจุดสนใจและได้โชว์เทพขิงชาวบ้านแบบนี้ มันก็ดีอยู่หรอกนะ
แต่มันก็ดีเกินไปหน่อยไหม!
ซีนทั้งหมด โดนเขาแย่งไปหมดแล้วเนี่ย!
เรื่องของตัวเอง ตัวเองย่อมรู้ดีที่สุด
ไม่ได้จะโม้หรอกนะ แต่ด้วยระดับความเร็วในการเข้าอารามสายบนมาไม่ถึงปี ก็ฝึกทั้ง 'เพลงกระบี่บู๊ตึ๊ง' และ 'วิชาตัวเบาบู๊ตึ๊ง' จนบรรลุขั้นสมบูรณ์ แถมลมปราณภายในก็ทะลุกำแพงเก้าพันสายไปแล้ว
พรสวรรค์ด้านวิถียุทธ์ที่เผยออกมานี้ มันคือระดับปีศาจชัดๆ!
ทั่วทั้งเขาบู๊ตึ๊ง หาคนแบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว!
ต่อให้เป็นปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งอย่างจางซานเฟิง ในตอนที่ยังเป็นวัยรุ่น ก็ยังไม่ได้โรคจิตระดับปีศาจขนาดนี้เลย
จางซานเฟิงนั้น ถ้าจะพูดให้ถูก ก็จัดอยู่ในประเภท "เก่งตอนแก่" ซะมากกว่า
ยิ่งอยู่มานาน ก็ยิ่งแข็งแกร่ง!
พรสวรรค์ด้านวิถียุทธ์ ก็ยิ่งผิดมนุษย์มนาขึ้นเรื่อยๆ!
ด้วยเหตุนี้ หลิวหยางจึงรู้ตัวดีว่า ทันทีที่พรสวรรค์ระดับ "ปีศาจสะท้านโลก" ของเขาถูกเปิดเผยออกไป มันจะต้องสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งเขาบู๊ตึ๊งอย่างแน่นอน!
แถมจะไม่ใช่แค่เขาบู๊ตึ๊งเท่านั้นนะ!
บู๊ตึ๊งในฐานะสำนักใหญ่แห่งยุค ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่สั่นสะเทือนไปทั่วสารทิศ
การที่มียอดอัจฉริยะวิถียุทธ์โผล่พรวดขึ้นมาภายในสำนัก ย่อมส่งผลกระทบต่อขั้วอำนาจทั่วทั้งแผ่นดินเสินโจวอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!
สถานการณ์บนแผ่นดินเสินโจว จะต้องเกิดคลื่นใต้น้ำขึ้นมาบ้างไม่มากก็น้อย
ในแง่หนึ่ง ต่อให้หลิวหยางไม่ทำอะไรเลย เขาก็เริ่มส่งผลกระทบต่อสถานการณ์ของแผ่นดินเสินโจวเข้าให้แล้ว!
แย่งซีนสุดๆ รุ่งโรจน์ไร้ขีดจำกัด!
การยกยอสรรเสริญจากคนทั้งบนและล่างเขาบู๊ตึ๊งเนี่ย ยังไม่เท่าไหร่นะ
แต่การอวยยศจากขุมกำลังต่างๆ ทั่วเสินโจว มันจะต้องหนักหนาสาหัสกว่านี้แน่ๆ!
โดยทั่วไปแล้ว พวก "วัยรุ่นเลือดร้อน" น่ะ ยิ่งถูกอวยให้ลอยสูงแค่ไหน ก็ยิ่งตกลงมาเร็วเท่านั้นแหละ
โดยเฉพาะหลิวหยาง ที่พฤติกรรมในแต่ละวัน ไม่ได้เฉียดใกล้คำว่า "บำเพ็ญตบะ" เลยแม้แต่น้อย กลับกลายเป็นพวกวันๆ เอาแต่เดินเตะฝุ่น ใช้เวลาไปอย่างเปล่าประโยชน์ซะมากกว่า
ขอแค่ส่งพวกนางมาร นางปีศาจสาวๆ มาสักสองสามคน...
ก็มากพอที่จะทำให้หลิวหยางลุ่มหลงจนโงหัวไม่ขึ้น ลืมการฝึกวิชาไปจนหมดสิ้นได้แล้ว
โบราณว่าไว้ วีรบุรุษมักจะพ่ายแพ้ให้กับด่านสาวงาม!
โดยเฉพาะบรรดาวีรบุรุษวัยละอ่อนเนี่ยนะ!
มีไม่กี่คนหรอก ที่จะรอดพ้นด่านความงามนี้ไปได้
เมื่อคิดได้เช่นนี้ หลิวหยางก็รีบเตือนสติตัวเอง เขารู้จักตัวเองดี ขอแค่ขุมกำลังใหญ่ๆ ในเสินโจว ส่งสาวงามมาทดสอบเขาล่ะก็ เขาคงทนการทดสอบแบบนี้ไม่ไหวอย่างแน่นอน!
และนั่นก็ย่อมทำให้เขาต้องละทิ้งการฝึกวิถียุทธ์ไปแหงๆ!
ซี๊ดด!
แค่คิดก็สยองแล้ว!
หืม อะไรนะ?
ตัวฉันไม่จำเป็นต้องลงมือฝึกเองแต่แรกอยู่แล้วนี่นา ทุกอย่างปล่อยให้เป็นหน้าที่ของ "ระบบปล่อยบอท" ก็สิ้นเรื่อง
อ้อ ถ้างั้นก็ไม่มีปัญหาแล้วสิ!
"ถ้าจะทดสอบกันแบบนี้ ก็จัดมาให้หนักๆ กว่านี้เลยสิค้าบ!"
หลิวหยางพึมพำในใจ คนที่รู้จักตัวเองดีอย่างเขา จู่ๆ ก็ตระหนักขึ้นมาได้ว่า ในแง่หนึ่ง ตัวเขานี่มันจัดอยู่ในประเภท "พิษร้ายใดๆ ก็มิอาจกล้ำกราย" เลยนี่หว่า
ไม่ว่าคนอื่นจะทำยังไง ขอแค่เขายังมีชีวิตอยู่
ระดับพลังและวรยุทธ์ของเขา ก็จะก้าวหน้าและเพิ่มพูนขึ้นอยู่ตลอดเวลา
ไม่มีใครหน้าไหน จะมาหยุดยั้งความแข็งแกร่งของเขา ที่เพิ่มขึ้นในทุกๆ วินาทีได้!
ก้าวเดินอย่างสง่างาม มุ่งหน้าสู่จุดสูงสุดของวิถียุทธ์!
"หลังจากลงจากเขาไปแล้ว ชีวิตมันต้องโคตรจะบันเทิงแน่ๆ!"
ถึงแม้งานประลองใหญ่แห่งอารามสายบนจะยังไม่ทันจบ และระดับพลังก็ยังไม่ทันทะลวงเข้าสู่ขอบเขตก่อนพฤกษาเลยก็ตาม
แต่หลิวหยางก็เริ่มคาดหวังถึงประสบการณ์อันแสนจะบันเทิงเริงใจ หลังจากที่เขาลงจากเขาแล้ว
ในใจของเขานั้น ได้เตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้พร้อมหมดแล้ว
พอคิดแบบนี้แล้ว เมื่อเทียบกับฉากใหญ่โตอลังการในอนาคต การถูกคนทั้งเขาบู๊ตึ๊งอวยยศ และเป็นที่จับตามองของคนนับหมื่นในตอนนี้ มันก็กลายเป็นแค่เรื่องจิ๊บๆ ไปเลย
ชิลๆ เหมือนรับสายลมฤดูใบไม้ผลิ!
หลิวหยางเดินลงจากลานประลองด้วยสีหน้าชิลสุดๆ แล้วกลับไปนั่งที่เขตพักผ่อน
"ศิษย์น้องหลิว ข้าล่ะนับถือเจ้าจริงๆ!"
"ท่ามกลางสายตาคนนับแสนจับจ้อง ยังสามารถรักษาสีหน้าให้สงบนิ่งได้ขนาดนี้!"
"ถ้าเป็นข้านะ คงดีใจจนเนื้อเต้น ตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูกไปแล้ว!"
หวังเฉียงที่อยู่ด้านข้าง ชูนิ้วโป้งให้หลิวหยางด้วยสีหน้าเลื่อมใส พร้อมกับร้องอุทานออกมาอย่างทึ่งๆ
"ศิษย์พี่หวังก็พูดล้อเล่นไป เห็นหน้าข้าเรียบเฉยแบบนี้ แต่จริงๆ แล้วในใจข้ากำลังแอบขำก๊ากอยู่เลยนะ!"
หลิวหยางหัวเราะเบาๆ ด้วยสีหน้าจริงใจสุดๆ
ทำเอาหวังเฉียงยิ่งเลื่อมใสหนักเข้าไปอีก "สภาวะจิตใจของศิษย์น้องช่างแข็งแกร่งนัก ศิษย์พี่อย่างข้าล่ะนับถือจากใจจริงเลย!"
เลียนแบบไม่ได้หรอก เลียนแบบไม่ได้จริงๆ!
ลองเอาใจเขามาใส่ใจเราดูสิ ถ้าเขาต้องมาอยู่ในสถานการณ์ที่แย่งซีนสุดๆ และเป็นที่จับตามองของทุกคนแบบนี้
เขาคงดีใจจนแทบเป็นบ้าไปแล้วแหงๆ!
จะมาทำหน้านิ่งเป็นทองไม่รู้ร้อนแบบนี้ได้ยังไงกัน?!
นี่สินะ คือความแตกต่างของยอดอัจฉริยะวิถียุทธ์?!
ไม่ใช่แค่มีพรสวรรค์ด้านวิถียุทธ์ที่น่าเหลือเชื่อเท่านั้น!
แต่สภาวะจิตใจ ก็ยังแข็งแกร่งแบบผิดมนุษย์มนาอีกด้วย!
อวยเข้าไป อวยกันอย่างบ้าคลั่ง!
ในเวลาต่อมา หลิวหยางก็ถูกล้อมรอบไปด้วยถ้อยคำสรรเสริญเยินยอนับไม่ถ้วน!
เอาเป็นว่า ไม่ว่าเขาจะทำอะไร หรือพูดอะไร ทุกอย่างก็ดูน่าชื่นชมไปซะหมด!
ราวกับว่าในวินาทีนี้ ไม่ว่าเขาจะทำอะไร มันก็ถูกต้องไปซะทุกอย่าง!
กลายเป็น "นักบุญ" ไปแล้วจริงๆ
แต่ตัวเขารู้ดีว่า ธาตุแท้ของเขา ก็แค่ไอ้คนเดินดิน "หน้าเงินแถมบ้ากาม" คนนึงเท่านั้นแหละ
การรู้จักตัวเองอย่างทะลุปรุโปร่งแบบนี้แหละ ที่ทำให้เขาสามารถรักษาสถานะเยือกเย็นเอาไว้ได้อย่างผิดปกติ
จิตใจไม่ไหวติงต่อคำเยินยอใดๆ ทั้งสิ้น
และในงานประลองใหญ่แห่งอารามสายบนช่วงต่อไป
หลิวหยางก็หาคู่ต่อสู้ไม่ได้เลยแม้แต่คนเดียว...
พอขึ้นลานประลองปุ๊บ ก็ใช้ความแข็งแกร่งอันสมบูรณ์แบบ บดขยี้คู่ต่อสู้ ทะลวงกำแพงป้องกันพ่ายแพ้ไปในกระบี่เดียว!
รอบที่สอง รอบที่สาม...
เข้าสู่ร้อยอันดับแรก!
เข้าสู่หกสิบอันดับแรก!
เข้าสู่ยี่สิบอันดับแรก!
เข้าสู่ท็อปเท็น!
ในระหว่างนั้น เขาก็ได้เจอกับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ
มีทั้งคนที่วรยุทธ์บรรลุขั้นสมบูรณ์ และคนที่มีลมปราณภายในอันลึกล้ำ
แต่ท้ายที่สุดแล้ว ก็หาคนที่จะเหมือนเขาไม่ได้เลยสักคน ที่ทั้งเพลงกระบี่และวิชาตัวเบาบรรลุขั้นสมบูรณ์ทั้งคู่ แถมลมปราณภายในยังทะลุกำแพงเก้าพันสายไปอีก
พวกเขาทุกคนล้วนมีจุดอ่อนหรือข้อบกพร่อง แต่หลิวหยางกลับไม่มีจุดบอดเลยแม้แต่น้อย!
ผลลัพธ์สุดท้ายก็คือ หนึ่งคนหนึ่งกระบี่ กวาดล้างทั่วอารามสายบนบู๊ตึ๊ง!
ไร้คู่ต่อกร!
ฟาดฟันรวดเดียวจนถึงรอบชิงชนะเลิศ กวาดเรียบ คว้าตำแหน่งอันดับหนึ่งของอารามสายบนมาครอง!
ด้วยลมปราณภายในที่ทะลุเก้าพันสายของเขา ทำเอาบรรดาศิษย์อารามสายบนทุกคนถึงกับเป็นใบ้กินไปตามๆ กัน!
ช็อกจนขนหัวลุกชัน!
ทำเอาบรรดาอัจฉริยะแห่งอารามสายบนทุกคน เมื่ออยู่ต่อหน้าเขา ก็ดูจืดชืดไร้รัศมีไปในพริบตา!